گفت ‌و گو های سازنده و تاثیر آن در افق تمدنی ایران و جهان عرب

نوع مقاله : علمی - تخصصی

نویسنده

عضو هیئت علمی دانشگاه

چکیده

گفت‌وگو همزاد با آفرینش بشر در سرشت و طبیعت انسان تکوین یافته و جایگاه و اهمیت آن با رفعت و عظمت انسان پیوند ناگسستنی یافته است. انسان از گاهی که به سطحی از زندگی اجتماعی دست‌یافت و تنوع و اختلاف در دیدگاه‌ها و برداشت‌هایش نمایان شد در حقیقت پای به عرصه گفت‌وگو با دیگران گذاشت. در طول تاریخ، متفکران و اندیشمندان هرکدام از دریچه‌ای به این مهم پرداخته‌اند؛ اما وجه مشترک همه پژوهش‌ها جز ضرورت اصل گفت‌وگو در میان آحاد انسانی، نهادها و طبقات اجتماعی و در همه عرصه‌ها و موضوعات موردنیاز، نیست.
قرآن کریم سرشار از بیان گونه‌های مختلف گفت‌وگو با روش‌ها و موضوعات متفاوت است و گفت‌وگو را نه برای گفت‌وگوی بلکه به‌صورت هدفمند و در راستای دستیابی به آرمان‌ها و اهداف و تعالی جامعه اسلامی مطرح می‌کند. با توجه به نظریات آینده‌پژوهان بزرگ جهان پیرامون پارادایم آینده جهانی"معنویت و فرهنگ" ضروری است تا ایران و جهان عرب با به‌کارگیری سنت قرانی گفت‌وگوهای هدفمند و سازنده و دوش‌به‌دوش هم در جهت تحقق تمدن بزرگ اسلامی و با به‌کارگیری سرمایه بزرگ معارف، مکارم و فضائل اخلاقی مورد سفارش قران کریم، بیش‌ازپیش مسیر این مهم را هموار سازند.

کلیدواژه‌ها


دوره 2، شماره 3
گفت‌وگوهای فرهنگی ایران و جهان عرب
مهر 1395
صفحه 39-71
  • تاریخ دریافت: 15 آبان 1395
  • تاریخ بازنگری: 01 آذر 1395
  • تاریخ پذیرش: 15 آذر 1395
  • تاریخ اولین انتشار: 15 آذر 1395